Dziś dodam opowiadanie, które napisałam na wolnej godzinnie, w szkole ponieważ mieliśmy świetlice i mi się nudziło, zapraszam do miłego czytania, opowiadanie jest fikcyjne chociaż chciałabym żeby to była prawda.
Zegar wybił godzinę 12.00, Paweł pospiesznie ubrał kurtkę i wyszedł na dwór. Miał ochotę na długi spacer, ulicami Opola. Właśnie minął Aleje Przyjaźni, gdy jego oczom, ukazała się dziewczyna, miała krótkie włosy i brązowe oczy. Paweł spojrzał w jej kierunku, ona odwzajemniła gest. Poznali się bez długiego namysłu, nie raz pisali ze sobą na facebooku. Małgosia bo tak miała na imię, mieszkała w województwie świętokrzyskim, lecz tego pamiętnego dnia przyjechała do Opola, bo miała nadzieje, że spotka osobę, której nie zapomni na długie lata. Przystanęli na chwilę:
- Cześć, co za spotkanie co przysłało cię w tak odległe strony ?
- Hej, jestem na feriach zimowych u babci i wielkim trafem spotkałam ciebie.
- Tak chodzimy tymi samymi drogami.
Usiedli na ławce, długo ze sobą rozmawiali, nie mogli uwierzyć, że się spotkali.
Małgosia, zawsze miała skryte marzenie, że Paweł zostanie jej przyjacielem. Gosia traktowała go jak najlepszą osobę którą spotkała na swojej drodze. Ona chciała żeby był jej przyjacielem nikim więcej. Paweł miał dziewczynę z którą był szczęśliwy i Gosia nie chciała tego popsuć, marzyła tylko o tym, aby Paweł był jej przyjacielem . W pewnej chwili Paweł zaproponował Małgosi, że pokaże jej swoje ulubione miejsce. Zgodziła się, biegli w blasku słońca i promieni szczęścia. Nagle przed oczami Małgosi pojawił się Most nazywany Mostem Prawdziwej Przyjaźni, stanęła wpatrując się w rzekę, w pewnej chwili poczuła w swojej dłoni coś metalowego, otworzyła rękę i ujrzała w niej kłódkę, byłą złotego odcienia. Paweł trzymał w ręku kluczyk, poprosił Gosię o zaczepienie kłódki na moście, zrobiła to z taką precyzją jakby wierzyła od pierwszego słowa " Cześć " w tą przyjaźń. Knoppers wyrzucił kluczyk daleko, obiecali sobie, że nigdy nie opuszczą siebie na wzajem i przenigdy nie będą mieli przed sobą tajemnic. Przyjaźń to jedna z najważniejszych uczuć na świecie i nie przychodzi sama nam, trzeba o nią dbać i szukać w każdej sekundzie swojej ziemskiej wędrówki. Dedykacja dla Pawła, wiem dużo kolorytu ale taka powinna być przyjaźń. :) Małgosia
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz